MaccÓður

Við Halla uppfærðum okkur um daginn yfir á æðra tilverustig: við stigum skrefið og keyptum okkur Macbook pro. Mér hefur reyndar komið í hug að hugsanlega höfum við tapað sjálfstæði okkar að hluta, tölvan stjórnar þegar heimilishaldinu að miklu leyti, en þegar ég lít til baka sé ég að þetta svokallaða frelsi okkar fyrir tíma Makkans var í raun ekkert líf. Um leið og tölvan kom til okkar fundum við okkur m.a. knúin til að hringja í rafvirkja sem lagaði loftljósið sem hafði verið óvirkt í heilt ár, keyptum nýja klósettsetu inn á bað til að koma í stað gömlu gegnsæju plastsetunnar sem var með gaddavír inn í plastinu. Fyrirhugað er að kaupa loks rúmteppi á rúmið og endurnýja áklæðið á sófanum. Við höfum lagt af óhollu og ómórölsku líferni og stundum nú líkamsrækt, lesum tractatus logico philosophicus (nú auðvitað eftir Wittgenstein) og borðum gulrætur og tófú. Þetta fullyrði ég að hefði aldrei gerst ef vökult auga Makkans hvíldi ekki á okkur hverja stund í stúdíóinu.

Við höfum nú setið við að skrifa sérstakar verklagsreglur um umgengni við tölvuna, ber þar hæst að kaffibolla og önnur mál ber að geyma í minnst eins metra fjarlægð, ef tölvan er notuð til vinnslu uppi í rúmi skal ávallt hafa bók eða staðgengil undir hana til að hún hitni ekki úr hófi fram, áður en hún er snert skulu hendur þvegnar, hárið greitt og munnur tannburstaður og ef við erum veik notum við hana ekki. Eins skal íbúðinni haldið hreinni og pússaðri til að fullkomið samræmi sé milli tölvunnar og umhverfis hennar og rykmagn í lofti skal sérstaklega mælt og haldið í lágmarki, enda ekki gott að innviði bjargvætts okkar rykfalli.

Helst má líkja þessu listaverki við hinn fyrirheitna flygil, hún er svo fínstillt að öll hugsun skýrist sjálfkrafa, fingraspilið á lyklaborðið flýgur og andinn vaknar. Ég þarf ekki annað en að berja augum vart sjáanleg hátalaragötin til að fá estetíska gæsahúð og svima. Ræstirofinn er svo fallegur að ég freistast í tíma og ótíma til að þrýsta á hann til að sannreyna hvort hann sé virkilega fúnksjónal hnappur. Og þá tapast ekki einu sinni gögnin eins og ég var hræddur við þegar ég lenti fyrst í þessu, hafandi skrifað mikinn ljóðabálk. Nei, tölvan endurræsti sig og var í prócessnum búin að endurvinna bálkinn minn og betrumbæta.